بخش دوم: نوآوری از مسئله شروع می‌شه، نه از ایده

فرض کنید مدیر یه مجموعه، اعضای تیمش رو دور هم جمع می‌کنه و می‌گه:
«باید چند ایده نوآورانه پیدا کنیم.»
جلسه شروع می‌شه.
یکی می‌گه باید یه اپلیکیشن جدید بسازیم.
یکی پیشنهاد می‌ده از هوش مصنوعی استفاده کنیم.
یکی می‌گه بهتره مدل اشتراکی راه بندازیم.
یکی هم پیشنهاد ورود به یه بازار تازه رو مطرح می‌کنه.
بعد از یکی دو ساعت، روی میز و دیوار پر از ایده‌های مختلف شده.
اعضای تیم هم احساس می‌کنن جلسه مفیدی داشتن.
بالاخره کلی ایده تازه تولید شده.
اما یه سؤال مهم هنوز بی‌جواب مونده:
این ایده‌ها قراره دقیقاً چه مسئله‌ای رو حل کنن؟
ممکنه همه این ایده‌ها جذاب باشن.
ممکنه بعضی‌هاشون از نظر فنی قابل اجرا باشن.
حتی ممکنه رقیب‌های دیگه هم سراغشون رفته باشن.
اما تا وقتی مسئله روشنی پشت یه ایده وجود نداشته باشه، نمی‌دونیم اون ایده واقعاً ارزش دنبال کردن داره یا نه.
خیلی از پروژه‌های نوآوری به خاطر کمبود ایده شکست نمی‌خورن.
به خاطر این شکست می‌خورن که تیم از مسئله درستی شروع نکرده.
راه‌حل جذابی ساخته شده، اما کسی واقعاً بهش نیاز نداشته.
فناوری خوبی استفاده شده، اما در جای اشتباه.
زمان و هزینه زیادی صرف شده، اما مسئله اصلی همچنان سر جاش باقی مونده.
برای همین، یکی از مهم‌ترین اصول نوآوری اینه:
قبل از اینکه دنبال ایده بگردیم، باید بفهمیم چه مسئله‌ای ارزش حل کردن داره.