مدل با فرمول موفقیت فرق داره

اینجا باید از همون ابتدا یه نکته مهم رو روشن کنیم.
هیچ‌کدوم از مدل‌هایی که در این مسیر می‌بینیم، فرمول قطعی موفقیت نیستن.
نمی‌تونیم یه بوم رو پر کنیم و بگیم مدل کسب‌وکارمون تأیید شده.
نمی‌تونیم چند مصاحبه انجام بدیم و مطمئن بشیم مشتری دقیقاً همون چیزی رو می‌خواد که ما تصور کردیم.
نمی‌تونیم یه ایده رو در دسته تحول‌آفرین قرار بدیم و نتیجه بگیریم پروژه بزرگی خواهد شد.
همچنین ساختن MVP به معنی موفق بودن محصول نیست.
مدل پذیرش هم تضمین نمی‌کنه بازار به ترتیب مشخصی وارد بشه.
مدل‌ها به ما کمک می‌کنن فکر کنیم.
اما واقعیت رو باید در رفتار مشتری، آزمایش، اجرا و نتیجه ببینیم.
خطر زمانی شروع می‌شه که مدل رو با واقعیت اشتباه بگیریم.
مثلاً تیمی چند خانه بوم مدل کسب‌وکار رو پر می‌کنه و بعد با اطمینان می‌گه:
«مدل کسب‌وکارمون آماده‌ست.»
در حالی که بیشتر اطلاعات داخل بوم، هنوز حدسه.
یا چند نفر در مصاحبه می‌گن ایده جذابه و تیم نتیجه می‌گیره بازار بزرگی وجود داره.
در حالی که هیچ‌کس هنوز حاضر نشده زمان، اطلاعات یا پولی برای اون صرف کنه.
مدل باید کمک کنه فرض‌هامون رو واضح‌تر ببینیم.
نه اینکه به فرض‌ها ظاهر حقیقت بده.